Filmrecensie Rundskop

Rundskop: een donkere brok op het witte doek

Het anders zo rustige Limburg krijgt in Rundskop een heel andere dimensie. De ogenschijnlijk uitgestorven straten worden overschaduwd door trauma’s, onbetrouwbare veeboeren, hormonen en verloren vertrouwen.

Vetmester Jacky Vanmarsenille krijgt de vraag om in zee te gaan met de beruchte West-Vlaamse vleesboer Kuyper. Jacky heeft er geen goed gevoel bij. De moord op een federaal politieagent en de hereniging met een ‘jeugdvriend’, maken het geheel er niet gemakkelijker op. Gaandeweg de film wordt er meer aandacht besteed aan het verleden van het hoofdpersonage en zijn de malafide hormonenpraktijken hier ondergeschikt aan.

Michaël R. Roskam, zelf Truienaar, heeft in zijn eerste langspeelfilm goed werk geleverd. Met Rundskop heeft hij een film gerealiseerd die uitblinkt door contrast. De verschillen tussen het zo rustige Limburg, ‘daar waar nooit iets gebeurt’, en de passages in de film, zijn lovenswaardig. Er is optimaal gebruik gemaakt van het dorpse karakter. Zelfs het dialect werd integraal overgenomen in de film. Hiervoor gaat speciale bewondering uit naar Matthias Schoenaerts, die de rol van Jacky Vanmarsenille volledig in het dialect van Sint Truiden speelt.  Ook zijn fysieke aanpassingen zijn uitzonderlijk. Dertig kilogram aan spieren! zijn toegevoegd aan zijn totale lichaam voor hij de film begon.

De film zelf voelt Hollywoodiaans aan. Dit komt door verschillende elementen. Met thema’s als hormonenmaffia en afrekeningen, kom je toch aardig in de buurt van Amerikaanse succesverhalen. De eindscène lijkt te zijn opgebouwd uit screenshots van de Matrix. De slow motion effecten aan het einde van de film laat ook de titel vermoeden. Het einde van Jacky is als de doodstrijd van een rund. Runderen waarmee hij zijn hele leven omringd is geweest, waardoor zijn leven indirect ook is vergaloppeerd. Een interessante wijze van regisseren en acteren.

Deze aanpak heeft gewerkt. De film doet het goed. Twee weken na de première, staat het bezoekersaantal op 160.000.  De verwachting dat er een nieuwe Vlaamse film uitkwam, naast De Zaak Alzheimer en Loft, zal veel mensen naar de zalen hebben gelokt. Weinigen zijn ervan overtuigd dat dit een film is als deze twee, maar even weinig mensen zullen van een koude kermis thuisgekomen zijn.